لَعَلَّکَ باخِعٌ نَفسَکَ أَلّا یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ(شعراء:3) انگار می خواهی(ممکن است) خود را هلاک کنی که [ به قرآن] ایمان نمی آورند! - این آیه بیانگر دلسوزی و دغدغه پیامبر به هدایت و ایمان مردمان است. - علامه طباطبایی: الغرضُ منه تسلیةُ النبیّ: غرض از این کلام، دلداری به پیامبر است(المیزان). معناشناسی بُخوع: از بین بردن، هلاک کردن از شدت اندوه، دق مرگ کردن ادامه مطلب

فَلَعَلَّکَ باخِعٌ نَفسَکَ عَلى آثارِهِمْ إِنْ لَمْ یُؤْمِنُوا بِهذَا الحَدِیثِ أَسَفاً(کهف:6) انگار میخواهی(ممکن است) به خاطر این مردم اگر به قرآن ایمان نیاورند، از شدت تاسف و غم، خود را دق مرگ کنی! بُخوع: هلاک کردن ، دق مرگ کردن - این آیه نیز بیانگر دلسوزی و دغدغه پیامبر به هدایت و ایمان مردم است. - حدیث یعنی نو و تازه و احتمالا به نو و تازه بودن قرآن در همه اعصار و ادوار اشاره دارد.

بخشی از نامه 31 نهج البلاغه وَ إِذَا وَجَدتَ مِنْ أَهْلِ الفَاقَةِ مَنْ یَحْمِلُ لَکَ زَادَکَ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ فَیُوَافِیکَ بِهِ غَداً حَیْثُ تَحتَاجُ إِلَیْهِ فَاغتَنِمْهُ وَ حَمِّلْهُ إِیَّاهُ وَ أَکْثِرْ مِنْ تَزْوِیدِهِ وَ أَنتَ قَادِرٌ عَلَیْهِ فَلَعَلَّکَ تَطْلُبُهُ فَلَا تَجِدُهُ وَ اغتَنِمْ مَنِ استَقرَضَکَ فِی حَالِ غِنَاکَ لِیَجعَلَ قَضَاءَهُ لَکَ فِی یَوْمِ عُسرَتِک . ترجمه محمد دشتی: اگر مستمندى را دیدى که توشه ات را تا قیامت می برد، و فردا که به آن نیاز دارى به تو باز می گرداند، کمک او را غنیمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار، و اگر قدرت مالى دارى بیشتر انفاق کن، و همراه او بفرست؛ زیرا ممکن است روزى در رستاخیز در جستجوى چنین فردى باشى و او را نیابى. به هنگام بی نیازى، اگر کسى از تو وام خواهد، غنیمت بشمار، تا در روز سختى و تنگدستى به تو باز گرداند. وافی، یُوافی: رساندن به...(یک مفعول مستقیم و یک مفعول با واسطه حرف جر باء می گیرد).

الخرائج و الجرائح، ج1، ص465(قطب الدین راوندی:573) رُوِیَ عَنْ نَسِیمَ خَادِمِ أَبِی مُحَمَّدٍ علیه السلام دَخَلْتُ عَلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ ع بَعْدَ مَوْلِدِهِ بِعَشْرِ لَیَالٍ فَعَطَسْتُ عِندَهُ فَقَالَ لِی یَرحَمُکَ اللَّهُ قال فَفَرِحْتُ بِذَلِکَ فَقَالَ أَ لَا أُبَشِّرُکَ فِی الْعُطَاسِ قُلْتُ بَلَى یَا سَیِّدِی قَالَ هُوَ أَمَانٌ مِنَ المَوْتِ ثَلَاثَةَ أَیَّامٍ. از نسیم، خادم امام حسن عسکری، روایت شده است که: ده شب بعد از تولد صاحب الزمان خدمت ایشان رسیدم. در محضر ایشان عطسه کردم، فرمودند: یَرحمُک الله؛ یعنی خداوند تو را مشمول رحمت خود قرار دهد. از این دعای حضرت خوشحال شدم. سپس فرمودند: آیا در مورد عطسه به تو بشارت ندهم؟ گفتم: بفرمایید سرورم. فرمودند: عطسه امان از مرگ است تا سه روز. - نسیم در برخی نقل ها زن اعلام شده و در برخی مرد و به هر حال خدمتکار امام حسن عسکری علیه السلام بوده است.

وادی عبودیت، وادی بسیار پیچیده و لطیفی است. این طور نیست که بگویید: به طرف خدا رفتن که کاری ندارد! سرم را زیر میاندازم پیش میروم! "هزار نکته باریک تر زِ مو اینجاست. کسی که راهرو نیست و در این امواج نیفتاده، نمیداند که چه خبر است! خیال میکند که با شنا کردن میتواند به آن طرف برسد. یا حتی خودش را نجاتغریق میداند!! گردابها و موجهای چهلمتری که کشتی را فرو میبرد، ندیده است! چنین آدمی ممکن است بگوید پیغمبر یعنی چه و امام(ع) برای چه میخواهیم! ما با پای خودمان به طرف خدا میرویم! مگر او «اقرب الیه من حبل الورید» نیست! امواجی که ابلیس میفرستد از سر غیرمُخلَصین (الا عبادَک منهم المُخلََصین) عبور میکند و همه را غرق می کند. همه باید متمسِّک به امام(ع) باشند؛ «مثلُ اهل بیتی کمثل سفینة نوح من رکبها نَجی و من تَخلّف عنها غَرِق». امواج ابلیسی از سر هزار عارف و عامی می گذرد. چه بسیار عرفایی که سجاده عبادتشان لانه شیطان شده است («فباض و فرّخ فی صدورهم و دبّ و درج فی حجورهم فنظر بأعینهم و نطق بألسِنتهم»)؛ از طریق کُتب آنها و از طریق اَلسنه آنها شکارگاه تاریخی برای خودش درست کرده ا

نهج البلاغة؛ خطبه7 اتَّخَذُوا الشَّیطَانَ لِأَمْرِهِمْ مِلَاکاً وَ اتَّخَذَهُمْ لَهُ أَشرَاکاً فَبَاضَ وَ فَرَّخَ فِی صُدُورِهِمْ وَ دَبَّ وَ دَرَجَ فِی حُجُورِهِمْ فَنَظَرَ بِأَعْیُنِهِمْ وَ نَطَقَ بِأَلْسِنَتِهِمْ فَرَکِبَ بِهِمُ الزَّلَلَ وَ زَیَّنَ لَهُمُ الخَطَلَ فِعلَ مَنْ قَدْ شَرِکَهُ الشَّیطَانُ فِی سُلطَانِهِ وَ نَطَقَ بِالبَاطِلِ عَلَى لِسَانِهِ. مرحوم فیض الاسلام: حضرت امیر المومنین در مذمّت مخالفین خود میفرماید: ایشان در کارشان به شیطان اعتماد کردند و شیطان هم آنان را [براى ضلالت و گمراهى دیگران] شریک و دام خود قرار داد، پس در سینه آنان تخم کرد و جوجه گذاشت و بتدریج و آهسته با آنها آمیزش نمود [تا فرمانبردار او شدند]. با چشمهاى ایشان مى دید و با زبا نشان سخن مى گفت(در گفتار و کردار پیرو او بودند) پس آنها را به مرکب ضلالت و گمراهى سوار و گفتار تباه را در نظر آنان زینت داد، کارهاى ایشان مانند کار کسى بود که شیطان او را در توانائى خود شریک قرار داده و به زبان او سخن باطل و نادرست مى گوید. آیت الله مصباح: فَبَاضَ وَ فَرَّخَ فِی صُدُورِهِم؛ این تعبیر یک تعبیر کنایی

معانی الأخبار، ص180(شیخ صدوق: 381) 1 حَدَّثَنَا عَبْدُ الوَاحِدِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُبْدُوسٍ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِیُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ قُتَیبَةَ النَّیسَابُورِیُّ عَنْ حَمدَانَ بْنِ سُلَیمَانَ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ صَالِحٍ الهَرَوِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الحَسَنِ الرِّضَا یَقُولُ رَحِمَ اللَّهُ عَبْداً أَحیَا أَمْرَنَا فَقُلْتُ لَهُ فَکَیفَ یُحْیِی أَمرَکُمْ قَالَ یَتَعَلَّمُ عُلُومَنَا وَ یُعَلِّمُهَا النَّاسَ فَإِنَّ النَّاسَ لَوْ عَلِمُوا مَحَاسِنَ کَلَامِنَا لَاتَّبَعُونَا. امام رضا علیه السلام: خدا رحمت کند بنده ای که امر ما را احیا کند. راوی از امام می پرسد چگونه امر شما را زنده می کند؟ حضرت می فرماید: علوم ما را یاد می گیرد و آن را به مردم یاد می دهد؛ مردم اگر محاسن و زیبایی کلام ما را بدانند از ما تبعیت می کنند.

الکافی، ط – الإسلامیة، ج6، ص48 و 50(کلینی،329) عَلِیُّ بْنُ إِبرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: رَحِمَ اللَّهُ وَالِدَیْنِ أَعَانَا وَلَدَهُمَا عَلَى بِرِّهِمَا. پیامبر(ص): رحمت خدا بر پدر و مادری که فرزندشان را در خوبی کردن به خود کمک کنند.

الکافی، ط – الإسلامیة، ج6، ص48 و 50(کلینی،329) - الحَسَنُ بْنُ مَحْبُوبٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ رِبَاطٍ عَنْ یُونُسَ بْنِ رِبَاطٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ رَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَعَانَ وَلَدَهُ عَلَى بِرِّهِ قَالَ قُلْتُ کَیفَ یُعِینُهُ عَلَى بِرِّهِ قَالَ یَقبَلُ مَیْسُورَهُ وَ یَتَجَاوَزُ عَنْ مَعْسُورِهِ وَ لَا یُرْهِقُهُ وَ لَا یَخرَقُ بِهِ فَلَیسَ بَینَهُ وَ بَینَ أَنْ یَصِیرَ فِی حَدٍّ مِنْ حُدُودِ الْکُفْرِ إِلَّا أَنْ یَدْخُلَ فِی عُقُوقٍ أَوْ قَطِیعَةِ رَحِمٍ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الجَنَّةُ طَیِّبَةٌ طَیَّبَهَا اللَّهُ وَ طَیَّبَ رِیحَهَا یُوجَدُ رِیحُهَا مِنْ مَسِیرَةِ أَلفَیْ عَامٍ وَ لَا یَجِدُ رِیحَ الجَنَّةِ عَاقٌّ وَ لَا قَاطِعُ رَحِمٍ وَ لَا مُرْخٍ إِزَارَهُ خُیَلَاءَ(الحدیث صحیح). امام صادق علیه السلام به نقل از پیامبر(ص) : رحمت خدا بر کسی که فرزندش را در نیکی به خود کمک کند. راوی می گوید از امام صادق علیه السلام پرسیدم چگونه کمکش کند؟ فرمودند: کم او را می پذیرد و از آنچه برایش سخت است می گذرد و به او ظلم نم

من لا یحضره الفقیه، ج4، ص372(شیخ صدوق:381) رَوَى حَمَّادُ بْنُ عَمْرٍو وَ أَنَسُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ جَمِیعاً عَنْ جَعفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیهما السلام عَنِ النَّبِیِّ ص أَنَّهُ قَالَ لَهُ: ... یَا عَلِیُّ لَعَنَ اللَّهُ وَالِدَیْنِ حَمَلَا وَلَدَهُمَا عَلَى عُقُوقِهِمَا یَا عَلِیُّ یَلزَمُ الوَالِدَیْنِ مِنْ عُقُوقِ وَلَدِهِمَا مَا یَلزَمُ الوَلَدَ لَهُمَا مِنْ عُقُوقِهِمَا، یَا عَلِیُّ رَحِمَ اللَّهُ وَالِدَیْنِ حَمَلَا وَلَدَهُمَا عَلَى بِرِّهِمَا یَا عَلِیُّ مَنْ أَحزَنَ وَالِدَیْهِ فَقَدْ عَقَّهُمَا. پیامبر(ص): ای علی! لعنت خدا بر پدر و مادری که فرزندشان را به عُقوق [ = نافرمانی و آزار و اذیت] خود بکشانند، یا علی! همان پیامدهایی که از عقوق فرزندان نسبت به والدین دامنگیرشان می شود، دامنگیر پدر و مادری که فرزندشان را آزار و اذیت می دهند(عقوق می کنند) نیز می شود [خلاصه عقوق از هر دو طرف امکان دارد] یا علی! رحمت خدا بر پدر و مادری که باعث شوند فرزندشان به آنها نیکی کند، ای علی! هر کس پدر و مادرش را ناراحت کند،